مجله ماشین

رابطه دیابت و اختلال نعوظ

اختلال نعوظ و دیابت

اختلال نعوظ ، که به آن ناتوانی نیز می گویند، ناتوانی در شروع و نگهداری نعوظ برای مدت طولانی برای داشتن رابطه جنسی است.

علل بسیاری از اختلالات نعوظ (ED) وجود دارد که می تواند فیزیکی، روانشناختی یا هر دو باشد. یکی از شایع ترین علل اختلال نعوظ دیابت است.

مطالعات نشان می دهد که 35-75 درصد از مردان مبتلا به دیابت اختلال نعوظ خواهند داشت. آنها همچنین اختلال نعوظ را حدود 10 تا 15 سال قبل از مردان بدون دیابت خواهند داشت.

مطالب این مقاله:

چرا دیابت باعث اختلال نعوظ می شود؟
تغییر سبک زندگی
درمان ها

چرا دیابت باعث اختلال نعوظ می شود؟

دیابت می تواند اختلال نعوظ را ایجاد کند، زیرا می تواند ذخایر خون به آلت تناسلی و اعصاب که نعوظ را کنترل می کند آسیب برساند.

دیابت تحت کنترل ناکافی می تواند منجر به اختلال نعوظ ناشی از اثرات آن بر جریان خون شود.

هنگامی که یک مرد از نظر جنسی تحریک می شود، یک ماده شیمیایی به نام اکسید نیتریک به جریان خون خود آزاد می شود. این اکسید نیتریک باعث آرامش آرتریت و عضلات آلت تناسلی می شود ، که اجازه می دهد خون بیشتری به آلت تناسلی وارد شود. این باعث می شود انسان نعوظ داشته باشد

مردان مبتلا به دیابت باید با تغییرات میزان قند خون، به خصوص اگر وضعیت آنها ضعیف نیست، مبارزه کنند.

هنگامی که سطح قند خونشان بیش از حد بالا می رود، اکسید نیتریک تولید می شود. این می تواند به این معنی باشد که خون کافی برای وارد شدن یا حفظ نعوذ به آلت تناسلی وجود ندارد. سطوح پایین اکسید نیتریک در افراد مبتلا به دیابت وجود دارد.

علل دیگر اختلال نعوظ

در زیر فهرستی از دلایل دیگری برای اختلال نعوظ وجود دارد:

چاقی، فشار خون بالا و کلسترول بالا
مشکلات هورمونی مانند تستوسترون کم
مشکلات روانی شامل استرس، اضطراب و افسردگی
مشکلات سیستم عصبی از جمله آسیب به نخاع یا مغز
سیگار کشیدن، نوشیدن بیش از حد الکل و استفاده از برخی از مواد مخدر غیر قانونی است
برخی از داروها مانند دارو هایی که برای فشار خون بالا و افسردگی مصرف می شوند

جراحت یا جراحی لگن در پروستات، روده یا مثانه ممکن است موجب آسیب به اعصاب متصل به آلت تناسلی شود. این آسیب عصبی همچنین می تواند به اختلال نعوظ منجر شود.

آزمایشات و تشخیص

یک دکتر اغلب آزمایش های زیر را برای تشخیص اختلال نعوظ انجام می دهد:

آزمایش خون برای بررسی سطح قند افزایش یافته خون، که ممکن است دیابت را نشان دهد.
تست هورمون برای اندازه گیری سطح تستوسترون و هورمون های دیگر.
تست سیستم عصبی، مانند فشار خون و آزمایش عرق، که می تواند باعث آسیب عصبی به قلب، رگ های خونی و غدد عرق شود.
آزمایش ادرار برای آزمایش قند در ادرار، که ممکن است دیابت را نشان دهد.
معاینه فیزیکی برای ارزیابی تناسلی و رفلکس عصب در پاها و آلت تناسلی.
تاریخچه بیمار برای کمک به تعیین اینکه چرا کسی با مشکلات نعوظ و در چه شرایطی مشکل دارد.
پرسشنامه سلامت جنسی (SHIM) برای کمک به تشخیص حضور و شدت اختلال نعوظ .
تزریق یک داروی به آلت تناسلی به منظور بررسی اینکه ورود خون به آلت تناسلی شما طبیعی است.

تغییر سبک زندگی

نگهداری از دیابت تحت کنترل یک راه خوب برای کاهش خطر اختلال نعوظ است.

اختلال نعوظ ناشی از دیابت در حال حاضر بسیار بهتر درک شده است. کنترل خوب دیابت می تواند خطر اختلال نعوظ را کاهش دهد.

سایر اقدامات پیشگیرانه مانند توقف سیگار کشیدن و کاهش مصرف الکل باعث کاهش خطر ابتلا به دیابت می شود.

سایر تغییرات شیوه زندگی که ممکن است کمک کنند عبارتند از:

خوردن یک رژیم غذایی سالم و ورزش: مطالعات نشان می دهد که مردان که رژیم غذایی خود را به یک کم چربی اشباع و فیبر بالا و فعالیت بدنی متوسط هر هفته را تغییر دادند قادر به بهبود اختلال نعوظ بدون داروهای تجویزی بودند.
کاهش وزن: برخی مطالعات نشان می دهد که حتی کاهش وزن کوچک می تواند عملکرد نعوظ و میل جنسی در مردان مبتلا به دیابت را بهبود بخشد. کسانی که وزن خود را از دست می دهند، سطوح تستوسترون و جریان خون را افزایش داده و باعث نعوظ بهتر می شوند.
کاهش استرس: اختلال نعوظ می تواند باعث ایجاد استرس و تنش در یک رابطه شود. مشاوره می تواند مفید باشد حتی اگر ریشه های اختلال عملکرد جنسی فیزیکی باشد. افراد مبتلا به اختلال نعوظ باید سعی کنند زمان برای آرامش پیدا کنند و هر شب به خواب کافی برسند.

مطالعه جدید همچنین نشان می دهد که مکمل های اسید های آمینه به نام L-arginine و L-citrulline همچنین می تواند به بهبود عملکرد نعوظ کمک کند. این اسید ها باعث افزایش تولید اکسید نیتریک بدن می شود که می تواند جریان خون را به آلت تناسلی افزایش دهد. همانطور که قبلا گفته شد، سطح پایین اکسید نیتریک اغلب در مردان مبتلا به دیابت وجود دارد.

درمان ها

درمان اختلال نعوظ به علت بستگی دارد و طیف وسیعی از گزینه های درمان خوب وجود دارد. اینها برای مردان مبتلا به دیابت و مردانی است که از علل دیگر مبتلا به اختلال نعوظ هستند.

پزشکان می توانند داروهای تجویزی را که ممکن است به اختلال نعوظ کمک کنند، تغییر دهند.

شایع ترین درمان با قرص های خوراکی است. این نشان داده شده است که در بسیاری از مردان مبتلا به دیابت کار می کند و عملکرد جنسی را بازیابی می کند. داروهای خاصی مانند مهارکننده های PDE-5 برای درمان اختلال نعوظ استفاده می شوند.

چهار مورد معمولا تجویز می شوند:

سیلدنافیل (ویاگرا)
ودناعفیل (لویترا)
تادالافیل (Cialis)
avanafil (اسپدرا)

این داروها با افزایش جریان خون به آلت تناسلی باعث نعوظ می شود. آنها تحریک جنسی را موثر می کنند. آنها باید 30 تا 60 دقیقه قبل از رابطه جنسی گرفته شوند.

قرص های خوراکی مانند سیلدنافیل معمولا برای درمان اختلال نعوظ استفاده می شود.

چندین فرم دیگر برای درمان اختلال نعوظ وجود دارد. این شامل:

هورمون درمانی: درمان جایگزینی تستوسترون برای مردان مبتلا به اختلال نعوظ که سطح پایین تستوسترون را نشان می دهند توصیه می شود.
درمان تزریق قلبی: تزریق آلپرستادیل (Caverject) به طور مستقیم به آلت تناسلی قبل از رابطه جنسی برای مردان که به داروهای خوراکی پاسخ نمی دهند، تایید شده است. این تزریق هورمون، خون را به آلت تناسلی برای تولید نعوظ افزایش می دهد.
پمپ خلاء: یک لوله پلاستیکی متصل به پمپ روی آلت تناسلی قرار می گیرد. پمپ هوا را خارج از لوله می کند و باعث می شود خون به آلت تناسلی کشیده شود. پس از آن یک حلقه بر پایه آلت تناسلی گذاشته می شود تا نعوظ را در طول مقاربت حفظ کند.
پروتز آلت تناسلی: این تنها زمانی در نظر گرفته می شود که تمام گزینه های درمان دیگر شکست خورده اند زیرا به جراحی های بزرگ نیاز دارد. میله تورم به آلت تناسلی وارد می شود تا بتواند برای مقاربت راست شود.
حمایت روانی: اگر اختلال نعوظ ناشی از شرایط روحی، مانند اضطراب یا افسردگی باشد، بیمار ممکن است از مشاوره بهره مند شود.

رژیم غذایی مناسب، تمرین و مدیریت استرس خوب در درمان دیابت به همان اندازه اهمیت دارد.

موضوعات

logo