مجله ماشین

حساسیت نسبت به غذاها

حساسیت نسبت به غذاها

عده­ ای وقتی غذایی را می­خورند مبتلا به کهیر، اگزما، ورم پوست، تنگی نفس، زکام یونجه و غیره می­شوند. این حالت را حساسیت می­نامند.

مثلاً بعضی نسبت به پر مرغ یا پر قو حساسیت دارند و همین که روی تشک پر بخوابند مبتلا می­شوند و خود علت بیماری را نمی­دانند.

عده­ای این حساسیت را نسبت به مرغ، کبوتر، چلچله و سگ دارند یعنی همین که دست روی پشت گربه می­کشند حساسیت در آن­ها تولید می­گردد.

میوه ها و آلرژی ها

این حالت نیز عرضی است یعنی ممکن است شما سال­ها توت فرنگی بخورید و مبتلا به کهیر نشوید

ولی یک روز که مثل همیشه توت فرنگی خوردید مبتلا به کهیر گردیده و از آن تاریخ به بعد نسبت به توت فرنگی حساسیتی پیدا نمایید.

اما این نکته را بدانید که ممکن است شما نسبت به خود توت فرنگی حساسیتی نداشته باشید، بلکه نسبت به قارچ­هایی که روی آن می­نشیند حساس باشید لذا باید آن را خوب بشویید و بعد میل نمایید.

اگر در بدن شما سودا و کهیر ظاهر نشد بدانید که حساسیتی شما مربوط به همان قارچ­ها بوده است ولی اگر بازهم احساس ناراحتی کردید و دانستید که توت فرنگی در شما ایجاد حساسیتی می­کند دیگر نباید آن را بخورید و درصدد معالجه­ی خود باشید[1].

علت حساسیتها هنوز به درستی کشف نشده است. بعضی آن را ارثی می­دانند و عده­ای آن را نتیجه­ی یکی از هورمون­های بدن می­دانند که حساسیت نام دارد.

میکروب ها و قارچ ها

عده­ای می­گویند میکروب­ها و قارچ­ها و ویروس­های موجود در این غذاها باعث ترشح هیستامین بدن شده و تولید عوارضی می­نمایند که حساسیت نام دارد.

در هر حال حساسیت یک نوع بیماری است که در بین عده­ای از مردم دیده می­شود. حساسیت نسبت به داروها نیز زیاد است و عده­ای به هیچ وجه نمی­توانند املاح گنه گنه را تحمل نمایند. عده­ای هم نسبت به آسپرین حساس می­باشند.

این بیماری نیز مانند سایر امراض نتیجه­ی ضعف مزاج و سوء تغذیه می­باشد و کسانی که خوب غذا می­خورند به این بیماری­ها دچار نمی­شوند.

فرق عمده­ی حساسیت با تنفر این است که ابتلا به حساسیت در اثر خوردن یک غذای فاسد نیست و حتی ممکن است شخصی نسبت به غذایی حساس باشد که برای اولین بار آن را خورده است، در صورتی که تنفر موقعی است که شخص غذای فاسدی را خورده بعداً نسبت به آن ابراز انزجار می­نماید.

علاج حساسیت

عده­ای از دانشمندان مرض حساسیت را بی­علاج دانسته و توصیه می­نمایند که اشخاصی که نسبت به غذا یا دارویی حساس هستند مادام­العمر نباید آن را بخورند و فقط عوارض ناشیه از آن را مداوا نمایند.

عده­ای هم آن را عرضی داسنته و معتقدند که ممکن است پس از چندی مخصوصاً اگر آن ماده را به تدریج و کم کم بخورند معالجه شده حساسیتشان از بین برود.

آنچه مسلم است ویتامین (ث) در رفع سموم حساسیت نتیجه­ نیکو داده است.

چنانچه مبتلا به حساسیت هستید تا می­توانید گوجه فرنگی، فلفل سبز و انواع مرکبات را زیاد بخورید.

ویتامین (آ) نیز به آن علاوه نمایید. ویتامین (آ) نیز اخیراً وارد عمل معالجه­ی حساسیت شده و نتیجه­ی خوبی داده است[2].

[1] گیاهانی که دارای افدرین یعنی آدرنالین گیاهی هستند معالج حساسیت می­باشند. دود اسفند و وشا ضد حساسیت است. خوردن وشا بسیار مفید است.

[2]سردی و گرمی نیز نوعی حساسیت است.

بهترین مطالب آموزشی و اخبار حوزه بهداشت ، سلامت و پزشکی را با ما دنبال کنید.

logo

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *