اصغر فرهادی
اصغر فرهادی

نمایش فیلم های اصغر فرهادی در کنار آثار آنتونیونی و برتولوچی

به گزارش از من بپرس، فیلم های اصغر فرهادی در کنار آثاری از میکل آنجلو آنتونیونی و برناردو برتولوچی در فضای باز و در شهر رم ایتالیا به نمایش در می آیند.

نمایش آثار اصغر فرهادی در قالب برنامه ای در ایتالیا، در فضای باز قدیمی ترین محله رم که تر استوره نام دارد، انجام می گیرد.

تا کنون در این برنامه فیلم های درباره الی و جدایی نادر از سیمین به این صورت نمایش داده شده اند. قرار است در روز جمعه، 30 ماه جون برابر با 9 تیر ماه نیز فیلم فروشنده اکران شود.

در کنار آثار اصغر فرهادی، فیلم ساز ایرانی و برنده دو  اسکار بهترین فیلم، آثاری از میکل آنجلو آنتونیونی و برناردو برتولوچی نیز نمایش داده خواهند شد.

آنتونیونی از ستون های سینمای مدرن جهان و فیلم سازی یگانه در تاریخ سینما محسوب می شود. او با ساخت آثاری مانند فریاد و رفیقه ها در ایتالیا به شهرت بسیار رسید و با سه گانه ماجرا، شب و کسوف به یکی از بهترین دستاوردهای هنری در زمینه سینما نائل آمد.

آنتونیونی سپس در پروژه هایی با کشورهای دیگر به تکرار موفقیت های خود ادامه داد. آگراندیسمان را در بریتانیا با حضور ونسا رد گریو و دیوید همینگز ساخت و مسافر را که در ایران به حرفه: خبرنگار معروف است بازی جک نیکلسون برای کشورهای ایتالیا، اسپانیا و فرانسه.

آنتونیونی در بین منتقدها به خاطر تم عدم قطعیت و هاله رمزآمیز فیلم هایش که معمولاً پایانی چند پهلو را رقم می زنند، معروف است.

فارغ از بحث هایی که به کار منتقدان و خوانندگان ژورنال های سینمایی می آید، آنتونیونی از بزرگ ترین فیلم سازانی است که به خلق زبانی ویژه در سینما دست یافت و توانست آثاری پدید آورد که در آنها تصاویر حرف اول را بزنند.

شخصیت های آثار وی در بیشتر مواقع ساکت اند و یا به هنگام حرف زدن نیز چیز خاصی نمی گویند، اما استفاده آنتونیونی از این سکوت و قرار دادن آن در دل یک زیبایی شناسی سینمایی است که آنها را خاص می کند.

آنتونیونی واقعیتی تازه می سازد و عظمت کار او در سینمایی کردن این واقعیت است. استفاده ای که این فیلم ساز از قاب های خالی می کند، پیش از آن که سرپیچی از دستورالعملی کلاسیک باشد که قاب را با حضور انسان تعریف می کند، تلاش برای به کارگیری محیط و فضا به عنوان یکی از شخصیت های فیلم است.

به عنوان مثال در فیلم آگراندیسمان ساز و کار خود تصویر را دستمایه یکی از غریب ترین موضوعات داستانی قرار داد و اثری تمام مدرن را پدید آورد. درست مانند زبان شناسان مدرن که خود زبان را به عنوان سوژه مورد مطالعه قرار دادند و نه نقش و نشانه های آن را.

آنتونیونی بعد از این فیلم ها موقعیت خوبی در سینما پیدا نکرد و پروژه های بعدیش را با فاصله زیاد می ساخت.

این فیلم ساز بزرگ و کم نظیر در سال 2007 و در سن 95 سالگی درگذشت، در حالی که در طول 61 سال تنها بیست و هشت فیلم ساخت.

برناردو برتولوچی نیز یکی از فیلم سازهای مطرح ایتالیا و خالق آثاری چون دنباله رو، ماه و آخرین تانگو در پاریس است. برتولوچی که فیلم سازی آشکارا دست چپی محسوب می شود، بیشتر از آنکه به خاطر خلق یک سینمای ویژه به لحاظ تصویری به یاد آورده شود، به عنوان فیلم سازی معترض به شرایط سیاسی و فرهنگی قابل بررسی است.

به هر حال نمایش آثاری از اصغر فرهادی در کنار این دو فیلم ساز بزرگ ایتالیایی دستاوردی بزرگ برای این کارگردان ایرانی محسوب می شود که درباره الی اش تا حدی یادآور ماجرای آنتونیونی است.

پاسخ دادن